دارد ، چه درين هنگام اطاعت و عصيان ايشان يكسانست ، و عرف هر گاه مدد عقل و شرع بيشتر كند از طبع و عادت ، مقدم است بر طبع و عادت . و همچنين هر گاه مدد يكى از اين دو كند كه ادخل باشد در اقامت بدن از آن ديگر ، مقدم است بر آن ديگر . و بالجمله چون غرض از وضع حكام در انسان آنست كه عالم ملك ، خدمت عالم ملكوت كند ، و شهوات مسخر عقول گردد ، و انسان را كمالات اخرويه در دنيا مكتسب گردد تا در آخرت مرفه و برخوردار باشد و از عقوبت رستگار ، پس هر گاه كه تربيت اين امر كند و سود به اين رساند ، بايد كرد و هر چه مخل باشد و زيان رساند نبايد كرد و هر چه نه سود دارد نه زيان ، يكسان بايد شمرد . * * *